తాజా కథలు @ CCK

నిజమైన స్నేహితుడు

2015-05-02 21:05:01 చిన్నారుల కథలు
పూర్వం బ్రహ్మదత్తుడు కాశీ రాజ్యాన్ని పాలించే కాలంలో బోధిసత్వుడు ఒక బ్రాహ్మణుడికి కుమారుడుగా పుట్టాడు. అతడికి తల్లిదండ్రులు సత్యానందుడు అని పేరు పెట్టారు. మరికొంత కాలానికి బ్రాహ్మణుడికి మరొక కొడుకు కలిగాడు. ఇతడికి నిత్యా నందుడు అని పేరుపెట్టారు. ఈ అన్నదమ్ములిద్దరూ పెరిగి పెద్దవాళ్ళవుతూండగా, తల్లిదండ్రులు హఠాత్తుగా కాలధర్మం చెందారు.
దానితో జీవితం మీద విరక్తులై సత్యానందుడూ, నిత్యానందుడూ గంగా నదికి ఆవలి ఒడ్డున ఒకరూ, ఈవలి ఒడ్డున ఒకరూ కుటీరాలు నిర్మించుకుని సన్యాసి జీవితం గడపసాగారు. ఒక రోజున పాతాళ లోకంలో వుండే సర్పరాజు మణికాంతుడనేవాడు మనుష్య రూపం ధరించి, భూలోకానికి వచ్చి, గంగా నది ఒడ్డునే నడిచిపోసాగాడు. అతడికి నిత్యానందుడి కుటీరం కంటబడింది.

మణికాంతుడు అంత చిన్నతనంలోనే సన్యాసి జీవితం గడుపుతున్న నిత్యానందుణ్ణి చూసి ఆశ్చర్యపడి, అతడికి తానెవరో చెప్పి, చాలాసేపు కబుర్లాడుతూ కాలం గడిపాడు. ఈ విధంగా నిత్యానందుడికీ, సర్పరాజు మణికాంతుడికీ స్నేహం కుదిరింది. ఆ నాటి నుంచీ మణికాంతుడు తరచుగా నిత్యానందుడి కుటీరానికి వస్తూండేవాడు. వాళ్ళిద్దరూ ఎన్నో ఆసక్తికరమైన లోక విషయూలను గురించి మాట్లాడుకునేవారు.

మణికాంతుడు అప్పుడప్పుడు తన యథారూపం ధరించి, నిత్యానందుడి తలపై పడగ విప్పి, చల్లని నీడపట్టి, తన లోకానికి వెళ్ళిపోతూండేవాడు. ఇలా, కొంత కాలం జరిగాక నిత్యానందుడికి ఒక శంకపట్టుకున్నది. సర్పరాజు మణికాంతుడు తనకు మిత్రుడన్నదాంట్లో సందేహం లేదు. కాని ! స్వతహాగా సర్పాలది దుష్ట స్వభావం. ఏ కారణంచేతనైనా మణికాంతుడికి తన మీద కోపం వస్తే, కాటు వేయగలడు. ఇలాంటి ఆలోచనలతో నిత్యానందుడికి ఎక్కడలేని బెంగపట్టుకున్నది.

ఈ స్థితిలో ఒకనాడు అతడు నది దాటి అన్న సత్యానందుణ్ణి చూడబోయూడు. సత్యానందుడు తమ్ముణ్ణి చూసి వ్యాకులపడుతూ, ‘‘తమ్ముడూ ! ఇంతగా చిక్కిపోయూవేం ? కారణం ఏమిటి ?'' అని ప్రశ్నించాడు. ఇందుకు నిత్యానందుడు ఏమీ దాచకుండా అన్నకు చెప్పివేశాడు. ‘‘తమ్ముడూ ! నువ్వు చెప్పేదాన్నిబట్టి చూస్తూంటే, ఆ సర్పరాజును నువ్వు ప్రాణమిత్రుడుగా భావిస్తున్నట్టున్నది.
అయినా ! మరొక వైపున అతణ్ణించి హాని జరుగుతుందేమో అని భయపడుతున్నావు. ఇంతకూ అతడు నీ వద్దకు రావడం ఇష్టమా లేక అతడు మరి కనబడకుండా వుంటే, నీకు సుఖంగా వుంటుందా ?'' అని సత్యానందుడు అడిగాడు. నిత్యానందుడు కొంచెం ఆలోచించి, ‘‘అతడు రాకుండా వుంటేనే మనశ్శాంతి కలిగేలా వున్నది. కాని ! అతణ్ణి రావద్దని చెప్పడం మాత్రం నావల్ల కాదు '' అన్నాడు.

ఆ జవాబుకు సత్యానందుడు నవ్వి, ‘‘సరే ! ఆ సర్పరాజు నీ వద్దకు వచ్చేటప్పుడు ఎలాంటి ఆభరణాలు ధరిస్తాడు ?'' అని అడిగాడు. ‘‘అతడి శరీరం మీద ఆభరణాలకేం కొదవలేదు. కాని ! అన్నిటికన్న గొప్పగా ధగ ధగ మెరిసే మణి ఒకటి అతడి కంఠం నుంచి వేళ్ళాడుతుంటుంది'' అన్నాడు నిత్యానందుడు. ‘‘తమ్ముడూ ! అలా అయితే ఒక పని చెయ్యి. ఈసారి ఆ సర్పరాజు నీ దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు, ఆ మణి ఇవ్వమని అడుగు'' అని చెప్పాడు సత్యానందుడు.

రెండు, మూడు రోజుల తరవాత మణికాంతుడు, నిత్యానందుడి కుటీరానికి వచ్చాడు. నిత్యానందుడు అతణ్ణి మణి ఇవ్వమని అడిగాడు. మణికాంతుడు కుటీరంలో కూర్చోకుండానే తన లోకానికి తిరిగిపోయాడు. మర్నాడు మణికాంతుడు రాగానే, నిత్యానందుడు అతణ్ణి ద్వారం దగ్గరే, ‘‘నిన్న నీ మెడలోని మణి ఇవ్వమని అడిగాను, ఇచ్చావు కాదు'' అన్నాడు.

మణికాంతుడు కుటీరంలో ప్రవేశించకుండా, ద్వారం దగ్గర నుంచే వెనక్కు తిరిగి పోయాడు. మూడవ రోజున మణికాంతుడు కుటీరాన్ని సమీపిస్తూండగానే, నిత్యానందుడు అతడికి ఎదురుపోయి, ‘‘మణి ఇవ్వమని ఇంత వరకు రెండు సార్లు అడిగాను. ఇవ్వాళయినా ఇస్తావా, లేదా ?'' అని గద్దిస్తూ అడిగాడు.

సర్పరాజు మణికాంతుడు విచారంగా ముఖం పెట్టి, ‘‘నిత్యానందా ! ఈ మణి సామాన్యమైనది కాదు. ఇది నేను ఏది కోరితే అదిచ్చే కామధేనువు, కల్పతరువు. ఇటువంటి దాన్ని అడిగితే, ఎలా ఇవ్వగలను ? అందువలన నేను ఇక ఏనాడూ నీ కుటీరం చాయలకు కూడా రాను'' అంటూ వెనుదిరిగి, తన లోకానికి వెళ్ళిపోయాడు.

నిత్యానందుడు, మణికాంతుడు వస్తాడేమో అని ఒక వారం రోజులపాటు ఎదురుచూశాడు. అతడు రాలేదు. దానితో అతడికి ప్రాణమిత్రుణ్ణి పోగొట్టుకున్నానే అన్న బెంగ పట్టుకుని, చిక్కిశల్యమై పోయూడు. ఈ స్థితిలో సత్యానందుడు, తమ్ముడు ఎలా వున్నాడో చూసి పోదామని అతడి కుటీరానికి వచ్చాడు. తమ్ముడి దేహ స్థితి చూసి సత్యానందుడు చాలా వ్యాకులం చెంది నీ ఆరోగ్యం మునుపటి కన్నా చాలా పాడైపోయినట్టున్నది.

నేను చెప్పినట్టు చేశావా? సర్పరాజు పీడ యింకా విరగడ కాలేదా? అన్నాడు. అన్నా ! నువ్వు చెప్పినట్టే, ఆ సర్పరాజును మణి ఇవ్వమని అడిగాను. ఆనాటి నుంచీ అతను ఇక్కడికి రావడం మానేశాడు. అతడు కుటీరానికి వచ్చి నాతో మాట్లాడుతూ, తన పడగ విప్పి నా తలపై ఆచ్ఛాదనగా పట్టడం నా కెంతో ఆనందoగా వుండేది. ఇప్పుడు మనసు కలవరం చెందుతున్నది. ఇందు వల్లనే, నేనింతగా శుష్కించిపోయూను అన్నాడు నిత్యానందుడు.

అప్పుడు అన్న అయిన బోధిసత్వుడు , ‘‘తమ్ముడూ `! సర్పరాజైన ఆ మణికాంతుడు నీ ప్రాణస్నేహితుడయినందుకు మురిసి పోయావు. కాని ! అంత ప్రాణస్నేహితుడూ నువ్వు మణి ఇవ్వమని అడిగేసరికి, నీ మొహం చూడడమే మానేశాడు. ఇదేనా ప్రాణమిత్రుడైన వాడు ప్రవర్తించ వలసిన తీరు ? అతడు స్వార్థపరుడు, నిజమైన స్నేహితుడు కాదు.

అందువల్ల అతడు ఇక్కడికి రానందుకు విచారించకు,'' అని హితబోధ చేశాడు. అన్న చెప్పిన మాటల్లోని సత్యాన్ని గ్రహించిన నిత్యానందుడు, ఆ తరవాత ఏనాడూ సర్పరాజును గురించి ఆలోచించనేలేదు. త్వరలోనే అతడికి విచారం పోయి, పూర్ణారోగ్యవంతుడయ్యూడు.

సంబధిత కథలు/వ్యాసాలు

మీ అభిప్రాయం