తాజా కథలు @ CCK

ఆకలి రుచెరుగదు, నిద్ర సుఖమెరుగదు

2015-03-04 19:05:02 చిన్నారుల కథలు
అనగనగనగా ఒక కోటలో ఓ రాజు ఉండేవాడు.అందరు రాజులకు మల్లే వేట అంటే అతడికి మహా పిచ్చి.వేటకు చిక్కి బలయ్యే జంతువుల మాంసమంటే పిచ్చి పిచ్చి ఆ రాజుకి.

ఒక రోజు కోట దాటి రాజ్యం పొలిమేరల్లో ఉండే మహారణ్యంలోకి వేటకు వెళ్లాడుబంధుమిత్రులు, సైన్య సపరివార సమేతం రాజుకు తోడు ఉన్నారు.రాజు భయపడాల్సిన పనిలేదు మరి.ఓపిక ఉన్నంత వరకూ వేటాడారు.అదేం ఖర్మో గాని ఆరోజు రాజు వేట పారలేదు.
ఎంత దూరం పోయినా జంతువు అలికిడి లేదు. పక్షుల జాడలేదు.తిరిగారు తిరిగారు తిరిగారు...తిరిగి అలసిపోయారు.

ఉన్నట్లుండి సింహం అరుపు వినబడింది.రాజుకు ఊపిరి పీల్చుకున్నట్లయింది.కాని, రాజు కూర్చున్న గుర్రానికి మాత్రం పై ప్రాణం పైనే ఎగిరి పోయినట్లయింది.అక్కడే ఉంటే ఈ రోజుతోటే భూమ్మీద తనకు నూకలు చెల్లిపోతాయనుకుందేమో...ఒక్కసారిగా లంఘించి ముందుకురికింది.

అందరూ చూస్తుండగానే రాజుతో పాటు కనుమరుగయిపోయింది.రాజభటులు తెప్పరిల్లి వెతికితే,గుర్రమూ లేదు.రాజూ లేడు.వేటమాని అడివంతా రాజు కోసం గాలించడం వారి పనయింది.

తోవ తప్పిన రాజు గుర్రమెటు తిరిగితే అటు పోతున్నాడు.పాపం !రాజు దారి తెలీదు.దార్లూ గట్రా చూసిపెట్టేందుకు సేవకులూ లేరు .చేసేదేమీలేక గుర్రం మీద పోయాడు పోయాడు .ఎలాగైతేనే అడివి మార్గంలో పూటకూళ్ల ఇంటికి చేరుకున్నాడు.
ఆ రోజుల్లో అడవిలో కూడా బాటసారులకు తిండి గట్రా చూసేందుకు పూటకూళ్లమ్మలు ఉండేవాళ్లు .

రాజ్యమంటే శ్రీకృష్ణదేవరాయల వారి రాజ్యం .కోట దాని చుట్టూ పది ఊర్లూ, వాటి చుట్టూ పెద్ద అడవి ఉంటే చాలు,అదీ రాజ్యమే అయిపోయేది మరి.

రాజు పూటకూళ్లమ్మ ఇంటికి చేరుకున్నాడు.గుర్రాన్ని దాణా కోసం విడిచి దాని దాణా కోసం కాసులిచ్చాడు.తానూ కాళ్లూ చేతులూ కడుక్కుని పూటకూళ్ల ఇంట్లో చక్కాలు ముక్కాలు వేసుకుని కూచున్నాడు.

అకలితో కడుపు నకనకలాడిపోతోంది.పూటకూళ్లమ్మేమో ఎప్పటిలాగే మామూలు బాటసారుల్లాగే రాజుకు పచ్చడి మెతుకులు పెట్టింది.
వేట కోసం పోయి దారి తప్పి పోయిన రాజుకు ప్రాణం లేచి వచ్చినట్లయింది.

ఆ పచ్చడిలో ఏం మహత్తు ఉందో....ఏం వేసి పచ్చడి రుబ్బారో...వేరు శనక్కాయల పచ్చడి . ఆపై ఆకలి. దహించుకుపోతున్న జిహ్వ...
రాజు ముందూ వెనుకా చూడలేదు..ఆబగా తినేశాడు. విస్తరిలో ఒక్కటంటే ఒక్క అన్నం మెతుకు కూడా మిగల్చలేదు. మొత్తానికి రాజుకు ఆకలి తీరింది.

నాలుగు వరహాలు పూటకూళ్లమ్మకిచ్చి బయలుదేరాడు.పోగా పోగా పోగా.... ఎట్టకేలకు కోట దారి పట్టుకున్నాడు.వేటకు వెళ్లి తప్పిపోయిన రాజసేవకులూ, సైన్యమూ తిరిగి వచ్చేసింది.

పాపం రాజుకు పచ్చడి మెతుకుల రుచి పోలేదు.కోటకు వచ్చిన వెంటనే రాజు వంటవాడిని పిలిపించాడు.ఒరేయ్ రేపు మధ్యాహ్నం నాకు వేరుశనగ గింజలతో ఊరుమిండి చేసి పెట్టండిరా అని ఆజ్ఞాపించాడు.తలా తోకా లేకుండా రాజు జారీ జేసిన ఆజ్ఞతో వంట వాళ్లకు మతి పోయింది.

పంచభక్ష్యపరమాన్నాలను ఆరగించే రాజు,మాంసం ముక్క చప్పరించనిదే ముద్ద దిగని రాజు,ఎక్కడెక్కడినుంచో వరహాలు గుమ్మరించి తెప్పించిన ద్రాక్ష సారా సేవించనిదే భోజన కార్యక్రమం ముగించని రాజు....ఊరుమిండి చేసి పెట్టమంటాడేమిటీ !

అయినా ! రాజంటే రాజే..రాజు మాటంటే మాటే మరి..రాజు తల్చుకుంటే దెబ్బలకు కొదవా మరి...

వంట వాళ్లు రంగంలోకి దిగారు. రాజ్యంలో పండగా రాజభటులు సేకరించిన మేలు రకం వేరుశనగ్గింజలను తెప్పించుకున్నారు.
ఊరుమిండికి కావలసిన పదార్ధాలకు అదనంగా మరికొన్నింటిని కలిపారు.ఎంతైనా రాజు వంట వాళ్లు కదా !ఊరుమిండి వాసన చూస్తే రాజు అదిరిపోవాలి అనుకున్నారు.రాజు మెచ్చితే నాలుగు వరహాలు రాలకపోతాయా అనుకున్నారు.

ఆ రోజు గడిచింది.తెల్లవారింది.రాజుకూ, వంట వాళ్లకు కూడా...రాజు ఎప్పటిలాగే సభకు వెళ్లాడు.
వంట వాళ్లు తమ పాక శాస్త్ర ప్రావీణ్యాన్ని రంగరించి పోసి ఊరుమిండిని తయారు చేశారు.దాంట్లో ఏం దినుసులు కూర్చారో, ఏ పోపులు పెట్టారో,ఏ మసాలాలు దట్టింటారో,వంటశాల అంతా ఊరుమిండి వాసనేస్తోంది.వాళ్ల వంటను చూసి వంట వాళ్లు తమకు తామే ఉబ్బితబ్బిబ్బవుతున్నారు.ఆహా ! ఓహో ! భలే కుదిరింది . అంటూ లొట్టలేసుకుంటున్నారు.

మధ్యాహ్నం దాటింది.సభ ముగిసినట్లుగా గంట మోగింది.రాజు బయలుదేరాడు.అంతఃపురం చేరుకుని శుచిగా తయారయ్యాడు.
భోజనశాలకు చేరుకున్నాడు.వంట వాళ్లు సిద్ధంగా ఉన్నారు.రాజు కూర్చున్నాడు.వంట వాళ్లు ఒక్కటొక్కటిగా వడ్డిస్తున్నారు.రాజు కోసం ప్రత్యేకంగా వండిన ఊరుమిండి గుండ తీసి రాజు పళ్లెంలో పెట్టారు.రాజు దైవాంశ సంభూతుడే కావచ్చు !కానీ , భోంచెయ్యాలంటే చేతి వేళ్లు లోపలకు పోవలిసిందే గదా!

ఊరుమిండితో కలిపిన ముద్ద నోట్లో పెట్టుకున్నాడు.కాసేపటి తర్వాత ఒక వంటశాల నుంచి ఒక ఉరుము ఉరిమింది.
ఎవరక్కడ ?ఆ కేక ప్రతిధ్వనించి రాజభటులు పరుగెత్తుకొచ్చారు.చిత్తం ప్రభూ ! ఈ వంట వాళ్లను తీసుకుపోయి శిరచ్ఛేదం చేయండి. ఆజ్ఞాపించాడు..వంట వాళ్లు లబ లబలాడారు. మొత్తుకున్నారు.తామే పాపం చేయలేదని ప్రాధేయపడ్డారు.కాని , రాజాజ్ఞ అంటే రాజాజ్ఞే మరి.

వంట వాళ్లది ఇందులో ఏ తప్పూ లేదు. మరి ఎందుకు శిక్ష పడింది అంటే.
ఒక పూటంతా ఆకలితో నకనకలాడిన రాజు పూటకూళ్లమ్మ ఉల్లిపాయలు, మిరపకాయలు, చింతపండు జోడించి చేసిన ఊరుమిండిని అమృతంలాగా భావించి విస్తరిలో మెతుకు లేకుండా ఆబగా తినడానికి,పంచభక్ష్యపరమాన్నాలు లభ్యమయ్యే కోటలో పచ్చడి మెతుకులు తినడానికి మధ్య తేడా లేదా మరి.

 నీతి  :

ఆకలి రుచెరుగదు, నిద్ర సుఖమెరుగదు .

సంబధిత కథలు/వ్యాసాలు

మీ అభిప్రాయం