తాజా కథలు @ CCK

ప్రధానమంత్రి వివేకం

2015-05-31 21:05:01 చిన్నారుల కథలు
రత్నశేఖరుడనే పండితుడు, ప్రశాంత నగరాన్నేలే రాజుకు గురువు. ఆయన గురుకులంలో చాలా మంది విద్యార్థులుండే వారు. వారి వారి విద్యలు పూర్తి కాగానే రత్నశేఖరుడు, విద్యార్థులకు తగిన వృత్తులు సూచించి వీడ్కోలు చెప్పేవాడు. వారిలో అసమాన ప్రతిభ కలవారని తను భావించిన వారిని మాత్రం, ఎంపిక చేసి రాజాస్థాన ఉద్యోగాలకు పంపేవాడు. అలాంటి వారికి రాజు ఆదర పూర్వకంగా ఆస్థానంలో తగిన ఉద్యోగాలిస్తూండేవాడు.

ఆ విధంగా ఒక సంవత్సరం విద్యలు ముగించిన ఐదుగురు శిష్యులను గురువు ఎంపికచేసి రాజు వద్దకు పంపాడు. వారిని పంపేటప్పుడు రత్నశేఖరుడు, మొదటి వాడికి పాదుకలు, రెండవ వాడికి బెత్తం, మూడవ వాడికి జల్లెడ, నాల్గవ వాడికి చీపురు కట్ట ఇచ్చి-ఐదవ వాడికి తలనున్నగా గుండు చేయించి పంపాడు. ఈ ఐదుగురూ రాజప్రాసాదం చేరేసరికి, రాజు పొరుగు రాజు ఆహ్వానం మీద ఆ రాజ్యానికి వెళ్ళాడు.

యువరాజు, ప్రధానమంత్రి పర్యవేక్షణలో తాత్కాలికంగా పరిపాలనా బాధ్యతలను నిర్వహిస్తున్నాడు. రత్నశేఖరుడి వద్ద నుంచి వచ్చిన శిష్యులు రాజసభలో ప్రవేశించి యువరాజుకు నమస్కరించి, తమ గురువుగారిచ్చి పంపిన వస్తువులను చూపించారు. రత్నశేఖరుడి గురుకులంలో విద్యనభ్యసించి వచ్చినవారు మెరికలవంటి వారైవుంటారని, యువరాజుకు తెలుసు. కాని, వారు వెంట తెచ్చిన వస్తువులను బట్టి, వారికి ఎలాంటి ఉద్యోగాలివ్వాలో అతడికి అర్థంకాలేదు. ఆ కారణంగా అతడు ఆ పని ప్రధానమంత్రికి అప్పగించాడు.

మంత్రి వారిని లౌకిక, వ్యవహార జ్ఞానాలకు సంబంధించిన కొన్ని ప్రశ్నలడిగి, వారిచ్చిన జవాబులకు తృప్తిగా తలాడించి, పాదుకలు తెచ్చిన వాడికి కోశాగారం లోనూ, బెత్తం పట్టుకొచ్చిన వాడికి ఉద్యోగులకు శిక్షణనిచ్చే అధికారిగానూ, జల్లెడ తెచ్చిన వాడికి రక్షణ శాఖాధికారిగానూ, చీపురు తెచ్చినవానికి సైనికాధికారిగానూ చివరకు, గుండు చేయించుకు వచ్చినవాడికి ఉపమంత్రిగానూ ఉద్యోగాలిచ్చాడు.

రాజగురువు రత్నశేఖరుడి శిష్యులు తెచ్చిన వస్తువుల ఆధారంతో, మంత్రి వారికి తగిన పదవులంటూ ఎలా ఎన్నిక చేయగలిగాడో  యువరాజుకు ఎంత ఆలోచించినా ఏమాత్రం అర్థం కాలేదు. వింతగా తోచింది. అతడు వినయంగా మంత్రిని ‘‘మంత్రివర్యా! శిష్యులు వెంట తెచ్చిన వస్తువులను బట్టి, వారికి ఆయా పదవులు ఎలా నిర్ణయించారో  నాకేమీ అర్థంకాలేదు. దయచేసి వివరించగలరా?’’ అని అడిగాడు.

అందుకు మంత్రి చిరునవ్వు నవ్వి, ‘‘యువరాజా! విను మొదటి శిష్యుడు తెచ్చినవి పాదుకలు కదా. పాదుకలను మనం ఎంత తొక్కినా సహించడం తప్ప, ఏమాత్రం ఎదిరించవు. అంటే పాదుకలు వినయానికీ, విశ్వాసానికి చిహ్నం. వినయ విశ్వాసాలు గల అలాంటి వ్యక్తి కోశాగారంలో పనిచేయడం అన్ని విధాలా ఉత్తమం అని గురువుగారి ఉద్దేశ్యం. అందుకే అతడికి పాదుకలిచ్చి పంపాడు’’ అన్నాడు. అర్థమయిందన్నట్టు తలాడించాడు  యువరాజు.

‘‘ఇక రెండవ శిష్యుడు బెత్తం తెచ్చాడు. బెత్తం క్రమశిక్షణకు గుర్తు. కనుక, అతడు ఉద్యోగులకు సరైన శిక్షణ ఇవ్వగలడని గురువు గారి అభిప్రాయం. అందుకే అతనికి శిక్షణాధికారి ఉద్యోగం ఇచ్చాను. అలాగే  మూడవ శిష్యుడు తెచ్చినది జల్లెడ. అంటే, జల్లెడ మంచిని వదిలిపెట్టి, చెడును బంధిస్తుందన్నమాట. అతడు మంచి వ్యక్తులను తగు విధంగా గౌరవించి, దుష్టులను బంధించే లక్షణాలున్న వాడని గురువు గారు సూచించారు. అందుకే, అతడికి రక్షణ శాఖాధికారి పదవి ఇవ్వడం జరిగింది. నాల్గవ శిష్యుడు తెచ్చినది చీపురు. అతడికి సైనికాధికారి పదవి ఇవ్వడం జరిగింది.

చీపురు చేసే పనేమిటి? గాలి వల్లనో, మరొక కారణంగానో గృహంలో చేరిన చెత్తాచెదారాన్ని శుభ్రంగా చిమ్మి వెలుపలకు తోసేస్తుంది. అలాగే  శత్రు సైనికులెవరైనా మన రాజ్యంలో ప్రవేశిస్తే, వాళ్ళను చీపురుతో చెత్తను చిమ్మినంత సులువుగా తరిమికొట్టగలడని గురువు గారి భావం’’ అన్నాడు మంత్రి. ‘‘మంత్రివర్యా!  నేను తమరిని పొగడగలిగినంత స్థాయి గలవాణ్ణి కాను. అన్నిటా అర్భకుణ్ణి.’’ అంటూ యువరాజు మంత్రిని మెచ్చుకుని ‘‘రత్నశేఖర పండితులు, తన శిష్యుల్లో ఒకరిని తలనున్నగా చేయించి పంపారు. ఆ చర్య నాకు చాలా చిత్రమనిపించింది. పైగా అతణ్ణి తమరు ఉపమంత్రిగా ఎన్నిక చేశారు. ఇది నాకు మరింత విచిత్రంగావున్నది’’ అన్నాడు.

‘‘అవును యువరాజా! నాకూ మొదట విచిత్రంగానే తోచింది. కాని, కాస్త తర్కించి చూడగా గురువు గారి ఆలోచనా సరళి అవగతమైంది. ఆ ఐదవ శిష్యుడు, తన జుట్టు కింద వున్నదాన్ని- అంటే మెదడును, బహు చాకచక్యంగా ఉపయోగించగలడని, గురువు గారు సూచనప్రాయంగా తెలియ బరిచారు. ఆ విధంగా అతడిని ఉపమంత్రిగా ఎన్నిక చేశాను’’ అన్నాడు మంత్రి. ఆ జవాబుతో అన్ని సంశయాలు తీరిన యువరాజు, ప్రధానమంత్రి వివేకానికి ఎంతగానో సంతసించాడు.

సంబధిత కథలు/వ్యాసాలు

మీ అభిప్రాయం