తాజా కథలు @ CCK

దాన గుణం - జాలి గుణం

2015-05-22 21:05:01 చిన్నారుల కథలు
పోలవరం అనే గ్రామంలో రామయ్య  అనే వర్తకుడుండేవాడు. అతడికి మురారి అని ఒక్కడే కొడుకు. వాడిలో చిన్నతనం నుంచే జాలి గుణం ఎక్కువగా వుండేది. వాడిప్పుడు పదేళ్ళవయసు వాడయ్యాడు. ఒక రోజున మురారి వీధి లోకి ఆడుకునేందుకు వెళ్ళి, ఒంటి మీద చొక్కా లేకుండా తిరిగి వచ్చాడు.

జరిగిందేమంటే - వాడితో ఆడుకుంటున్నవాడి స్నేహితుడికి చొక్కా చిరిగి పోయింది. వాడు పేదవాడు. ఉన్న ఒక్క చొక్కా చిరిగి పోయిందనీ రేపటి నుంచి చొక్కా లేకుండా తిరిగాలనీ వాడు ఏడవసాగాడు. అందుచేత మురారి తన చొక్కా వాడికి దానం చేశాడు. ఇది విని రామయ్య  మురారిని బాగా తిట్టాడు. వ్యాపార గుణానికి జాలి పనికి రాదనీ, పద్ధతి మార్చుకోమనీ కొట్టబోయాడు.

రామయ్య  భార్య అడ్డుపడి ‘‘వాడిని తిట్టీ కొట్టీ ప్రెూజనం లేదు. మనం వర్తకులం. దాన గుణం వుండడం మేలో కీడో గాని, జాలి గుణం ముదిరితే మాత్రం వీడు వ్యాపారంలో నష్టపోతాడు. వాడిని తగిన గురువు వద్ద చదివించి, వాడిలో వివేకాన్ని మేల్కొల్పే ప్రయత్నం చేయ డి’’ అన్నది. భార్య సలహా నచ్చిన రామయ్య  మురారిని వెంటబెట్టుకుని సుశర్మ ఇంటికి వెళ్ళాడు. సుశర్మ మంచి పండితుడు. రామయ్య  సుశర్మకు జరిగింది చెప్పి, ‘‘పంచతంత్రంలోని విష్ణుశర్మ, రాకుమారులకు జ్ఞానం కలిగించినట్లు, నాకొడుకు మురారికి కూడా మీరే జ్ఞానం కలిగించాలి.

వీడు చదివి ఉద్యోగాలు చేసి ఊళ్ళేలనక్కరలేదు. వర్తకుడి కొడుకుగా తయారైతే చాలు. జాలి గుణం లేదా తన్ను మాలిన ధర్మం, మా వర్తకులకు పనికి రాదని, వీడికి జ్ఞానోదయo కలిగించండి’’ అన్నాడు. రామయ్య  చెప్పింది విన్న సుశర్మ చిన్నగా నవ్వి, ‘‘రామయ్య గారూ! మనిషికుండవలసిన ప్రధానమైన మంచి గుణాల్లో జాలి గుణం ఒకటి. సాటి మనిషి పట్ల జాలి చూపని వాడు  పాషాణ హృద…ుుడే తప్ప మనిషి కాడు. అయితే జాలికి కాస్త అమాయకత్వం, తోడు కాకుండా జాగ్రత్త పడాలి.విచక్షణ చూపాలి ’’ అని మురారిని శిష్యుడుగా చేర్చుకున్నాడు.

ఆ రోజు నుంచి మురారి ఉదయo , సాయoత్రం సుశర్మ ఇంటికి వచ్చి విద్య నేర్చుకోసాగాడు. ఒక నాటి ఉదయo సుశర్మ, మురారితో, ‘‘నాయనా! నువ్వు చదువు పట్ల మంచి శ్రద్ధ కనబరుస్తున్నావు బావుంది. నువ్వు చాలా సున్నిత మనస్కుడివి. అందువల్లనే నీలో జాలి గుణం ఎక్కువ. అయితే జాలి చూపించే ముందు ఆ జాలికి అవతలి వాళ్ళు అర్హులో కాదో గ్రహించ గలగాలి.

వ్యాపారానికి నేర్పు, వాక్చాతుర్యం ముఖ్యం. అందులో జాలి గుణానికి తావు లేదు. ఇది తెలుసుకుని నువ్వు ఆలోచించడం మొదలు పెడితే ఇతరులకు సహాయ పడాలన్న నీ గుణం ప్రయోజనకరంగా రూపు దిద్దుకుంటుంది ’’ అన్నాడు. ఆ వెంటనే మురారి ‘‘గురువు గారూ! నా జాలి గుణానికీ, వృత్తి ధర్మమైన వ్యాపారానికీ సంబంధమేమిటో అర్థం కాలేదు’’ అన్నాడు. ‘‘అది నీకు త్వరలో అర్థమౌతుంది.

సరే  ప్రస్తుతానికి నువ్వొక చిన్న పని చెయ్యాలి. ఇప్పుడు మా తల్లికి వైద్యుడు వరదాచారి గారు మందులు ఇస్తున్నాడు. నువ్వాయన ఇంటికి వెళ్ళి  నేను పంపించానని చెప్పి, ఆయనిచ్చే మందు తీసుకురా’’ అన్నాడు సుశర్మ. మురారి - వరదాచారి ఇంటికి వెళ్ళి సంగతి చెప్పాడు. ఆయన ‘‘మందు త…ూరు చేయడానికి ఒక గంట పడుతుంది. రోగుల్ని పంపించేశాక నీ పని చూస్తాను’’ అన్నాడు. ఆయన  మందు కోసం వచ్చిన ప్రతి రోగితోనూ, ‘‘నాకు వైద్యం కోసం మూలికలు తెచ్చి పెటే్ట ఒక కుంటి వాడున్నాడు. వాడి తండ్రి గుండె జబ్బుతో బాధ పడుతున్నాడు.

దానికి బంగారం, పాదరసం పుటం పెట్టి, రసరాజ గుళికలు తయారుచేసి వాడాలి. చాలా ఖర్చు, నావంతు సాయo నేను చేస్తాను. మీరు జాలితో వాడికి తృణమో పణమో ఇవ్వండి. వాడిప్పుడు బయట నిలబడి వున్నాడు’’ అని చెప్పాడు. ఆమాటలు వింటూనే మురారి మనసు జాలితో నిండి పోయింది. వాడు బయ టికి వచ్చి చూశాడు. ఇంటి అరుగు పక్కన ఒకడు కర్ర ఊతంగా పట్టుకుని నిలబడి వున్నాడు. రోగులందరూ వెళ్ళిపోయాక మురారి, వరదాచారి దగ్గరకు వచ్చి, ‘‘అయ్యా !  జాలి గుణం కూడదన్న మా గురువు గారి మాటలు నిజమనిపించడం లేదు. ఆ కుంటి వాడికి జాలి కొద్దీ చాలా మంది డబ్బులు వేసి పోతున్నారు.

నా దగ్గర డబ్బేం లేదు. ఈ వేలి ఉంగరం తమకిస్తున్నాను.

ఆ అవిటి వాడి తండ్రికి రసగుళికలు తయారు చేయడానికి సాయ పడుతుంది’’ అన్నాడు. మురారి మాటలకు, వరదాచారి పెద్దగా నవ్వి, వీధిలోకి తొంగి చూసి, ‘‘వీరయ్యా!’’ అంటూ కేక వేశాడు. అవిటి వాడిలా కర్ర ఊతంతో నిలబడి వున్నవాడు చప్పున కరన్రు అరుగు మీద పడ వేసి  చక చకా నడుస్తూ లోపలికి వచ్చాడు. ఇది చూసి మురారి పడుతున్నంతలో వరదాచారి వాడి భుజం తట్టి ‘‘వీణ్ణి నేనే ఏర్పాటు చేశాను. మనిషి జాలి గుణాన్ని ఆసరా చేసుకుని, ఎలా సంపాదించవచ్చో నీకర్థ మైందనుకుంటూను.

నీవేలి ఉంగరం నీ తండ్రి ప్రేమతో నీకిచ్చింది. నీ జాలి గుణం కొద్దీ దాన్ని ఒక మోసగాడికి ఇచ్చెయ్య బోయావు, అవునా?’’ అని అడిగాడు. మురారి అవునన్నట్టు తల ఉపాడు. అప్పుడు వరదాచారి ‘‘నా వృత్తి ధర్మం ఒక రోగికి ఉపెూగపడడానికి అప్పుడప్పుడూ   ఒక చిన్న మోసమో, అబద్ధమో ఆడవలసి వస్తుంది. నీ గురువు గారి తల్లి సంగతే చూడు! వార్థక్యంలో వచ్చే సాధారణ శరీర లక్షణాలను, వ్యాధి అనుకుని భయపడుతున్నది.

అది వ్యాధి కాదని చెబితే ఆమెకు తృప్తి కలగదు.అందుచేత  కాస్త బలవర్థకమైన గుళికలకు లేని పోని గొప్ప గుణాలు ఆపాదించి పంపుతూంటాను. ఆవిడ తృప్తి పడుతుంది. ఇప్పుడు నీకిచ్చి పంప బోేువి అటువంటి గుళికలే’’ అని ఒక పొట్లం మురారి చేతికిచ్చి ‘‘ఇక ముందు నువ్వు చేయబోేు వర్తకం మీద అంకిత భావం అలవాటు చేసుకుని, ప్రయోజనకరమైన జాలి గుణంతో కీర్తి తెచ్చుకో. ఆ అవిటి వాడి నాటకమంతా, మీ గురువు గారు ఆడించినదే’’ అన్నాడు.

మురారి మందు గుళికల పొట్లంతో సుశర్మ ఇంటికి తిరిగి వచ్చి, దాన్ని ఆయనకిస్తూ  ‘‘గురువు గారూ! మనలోని జాలి గుణాన్ని అనాలోచితంగా అందరి పట్లా కనబరచకూడదని తెలుసుకున్నాను’’ అన్నాడు. మురారిలో వచ్చిన మార్పు, సుశర్మకు చాలా సంతోషం కలిగించింది. నా ప్రయత్నం ఫలించింది. వ్యాపారి రామయ్య  చాలా అదృష్టవంతుడు, అనుకున్నాడాయన.

సంబధిత కథలు/వ్యాసాలు

మీ అభిప్రాయం