తాజా కథలు @ CCK

పూటకూళ్ళ రాజమ్మ , యోగశక్తుల రాజమ్మ

2015-05-23 19:05:01 చిన్నారుల కథలు
గౌరీపట్నంలో  రాజమ్మ పూటకూళ్ళు నడుపుతూండేది. ఒక రోజున ఆమె అర్ధరాత్రిదాకా, వచ్చిన బాటసారులకు వడ్డన చేసింది. ఇక విశ్రాంతి తీసుకోవాలని ఆమె అనుకుంటూండగా, ఒక ముసలివాడు అక్కడికి వచ్చాడు.

రాజమ్మ , అతడితో, ‘‘వేళకాని వేళ! ఇది అర్ధరాత్రి అయినా, ఈ పూటకూళ్ళమ్మ ఎవరినీ ఆకలితో నిద్రపోనీయదు. క్షణాల మీద వంట చెయ్యగలను. భోజనం చేస్తావా?’’ అని అడిగింది. పండు ముసలి తన భుజాన్నుంచి వేళ్ళాడుతున్న జోలెను కిందికి దింపుతూ, రాజమ్మ ! భగవంతుడి దయవలన, నాకు ఆకలి దప్పులు లేవు. కాస్త ఈ పక్కన వున్న అరుగు మీద పడుకోనివ్వు  అన్నాడు.

ఆ మాటలకు రాజమ్మ  ఆశ్చర్యపోతూ, ‘‘ఆకలిదప్పులు లేకపోవడానికి నువ్వేమైనా యోగివా?’’ అని అడిగింది.
ముసలివాడు నవ్వి, ‘‘ఒక విధంగా యోగినే. నా పేరు సోమేశం. నాదీ ఈ గౌరీపట్నమే. నేను యవ్వనంలో వుండగా, నా ఇంటికి అగ్నిప్రమాదం జరిగింది. తండ్రి, తల్లి, భార్య, చెల్లెలు - ఇలా నా కుటుంబమంతా అగ్నిలో దహనమై పోయింది. నేను విరక్తితో గ్రామం వదిలి పోయాను. అప్పట్లో  మీ అమ్మ జోగమ్మ పూటకూళ్ళు నడిపేది. నువ్వు చిన్నపిల్లవు; నీ పేరు నాకు గుర్తుంది. నేను ఊరువదిలి తీర్థాలూ, పుణ్యక్షేత్రాలూ, నదీ నదాలూ దర్శిస్తూ, ఒక యోగి కరుణ వల్ల ఇచ్ఛా శక్తి, దివ్య దృష్టి సంపాయించాను. అందుచేత, నేను ఆకలిదప్పులను అదుపులో వుంచుకో గలను. ఎవరి భవిష్యత్తు ఎలా వుండబోతుందో చెప్పగలను,’’ అన్నాడు.

రాజమ్మ  కుతూహలంగా, ఎవరో సామాన్య బాటసారి అనుకున్నాను, క్షమించండి! నా భవిష్యత్తు ఎలా వుంటుందో చెప్పగలరా? అన్నది.

రామేశ యోగిలా ఒకసారి కళ్ళు మూసుకుని తెరిచి, రాజమ్మ  కేసి అబ్బుర పడుతూన్నట్టు చూసి, ‘‘రాజమ్మ ! నువ్వు డబ్బు తీసుకుని అన్నం పెట్టినా, బాటసారుల ఆకలి తీర్చిన అన్నపూర్ణవు. భగవంతుడు నిన్ను మెచ్చాడు. నాకు కాలం సమీపిస్తున్నది. నా ఇచ్ఛాశక్తిని, దివ్యదృష్టిని సంతోషంగా నీకు దానం చేసి, శ్రీశైలం వెళ్ళి శివసాన్నిధ్యంలో ముక్తి  పొందుతాను. ఈ తెల్లవారు జామున మన ఊరి చెరువు గట్టున వున్న ఊడల మర్రికింద, వాటిని నీకు ధారాదత్తం చేస్తాను,’’ అన్నాడు.

తెల్లవారు జామున ఇద్దరూ చెరువు గట్టుకు చేరుకున్నారు. రాజమ్మ  చెరువులో స్నానం చేసివచ్చింది. రామేశం తన శక్తులను ఆమెకు దానం చేసి, ‘‘రాజమ్మ ! ఈ యోగ శక్తుల్ని ఎట్టి పరిస్థితులలోనూ స్వార్థం కోసం దుర్వినియోగం చేయకూడదు. అలా చేస్తే, నువ్వు మతిభ్రమకు లోనై ఊళ్ళు పట్టుకు తిరగ వలసి వస్తుంది!’’ అని హెచ్చరించాడు.

రాజమ్మ , ఆ హెచ్చరిక విని తెల్లబోయింది. తనకు ఉపయోగపడని, ఈ శక్తుల వల్ల ఏం ప్రయోజనం! ఆమె అలా ఆలోచిస్తున్నంతలో, సోమేశం చెట్టు కింది నుంచి లేచి చక చక అడుగులు వేసుకుంటూ క్షణాల మీద కను మరుగయ్యాడు.

రాజమ్మ  దిగులుగా ఇంటికి తిరిగి వచ్చి, తనకున్న శక్తుల్ని గురించిన మాటను పక్కకు పెట్టి, మామూలు పూటకూళ్ళమ్మ లాగే జీవించ సాగింది. రాజమ్మ లో ఇదివరకటి ఉత్సాహం లేకపోవడం, ఆమె పెంపుడు కొడుకు రాజు గమనించాడు. ఒక నాడు అతడు గుచ్చిగుచ్చి రెట్టించి అడిగాక, రాజమ్మ  అనుకోకుండా తనకు లభించిన దివ్యశక్తుల్ని గురించి అతడికి చెప్పి, వాటిని ఉపయోగిస్తే తనకు కలగబోయే ప్రమాదాన్ని గురించి వివరించి వాపోయింది.

రాజుకు ఇదంతా ఏదో కల లాగా తోచింది. అయినా దానిని గురించి మరువ లేకపోయాడు. ఆ మర్నాటి మిట్టమధ్యాహ్నం వేళ అతడు ధైర్యంగా చెరువు గట్టునవున్న ఊడల మర్రి దగ్గరకు వెళ్ళాడు. అతడు చెట్టు పైకి ఒకసారి చూసి కూర్చోబోయేంతలో, చెట్టు పై నుంచి ఒక వింత ఆకారం దిగింది. అది పిశాచమని గుర్తించిన రాజు నిలువెల్లా వణక సాగాడు.

పిశాచం భయపడకు అన్నట్టు చేయి ఊపి, ‘‘నేను, నిన్ను పెంచిన రాజమ్మ పెద్దమ్మకు శక్తులిచ్చిన సోమేశం యోగికి తండ్రిని. కుటుంబంతో పాటు మంటల్లో బలవన్మరణం చెందడంవల్ల, ఇలా పిశాచాన్నయ్యాను. నువ్వు, నీ పెద్దమ్మకు కొడుకుతో సమానం కాబట్టి, ఆమె తన దివ్యదృష్టినుపయోగించి, నీ భవిష్యత్తు చెబితే, అది స్వార్థమే అవుతుంది. కానీ, రాజమ్మ కున్న శక్తుల వల్ల నీకు శుభం కలిగేలా, నేను చేయగలను,’’ అన్నది.

ఆ మాటలతో రాజు మొండి ధైర్యం తెచ్చుకుని, మా పెద్దమ్మ శక్తులు నాకు శుభం కలిగించేలా ఎలా చేయగలవు? అని అడిగాడు పిశాచాన్ని. అప్పుడు పిశాచి రూపం లోని సోమేశం తండ్రి, ‘‘నేను మరణించాను కాబట్టి, నాకు బంధుత్వాలు అంటవు. నీ  రాజమ్మ పెద్దమ్మను, నా భవిష్యత్తేమిటని అడుగు!’’ అన్నది.

సోమేశం తండ్రి కోరికకు సరేనన్న రాజు, ఇంటికి తిరిగి వచ్చి, రాజమ్మ కు జరిగింది చెప్పాడు.
తన శక్తుల్ని పరీక్షంచుకునే అవకాశం వచ్చినందుకు రాజమ్మ  చాలా సంతోషించింది. అయితే, పిశాచి భవిష్యత్తును దివ్య దృష్టిలో చూసి రాజమ్మ  గతుక్కుమన్నది. ఎందుకంటే, ఆ పిశాచానికి తన సహాయం వల్ల, పిశాచి రూపు నుంచి విముక్తి కలుగుతుంది. ఇది ఒక వేళ తన స్వార్థం అవుతుందేమో అని శంకించి, ఆమె అప్పటికప్పుడే, రాజును వెంటబెట్టుకుని ఊడలమర్రి దగ్గరకు వెళ్ళింది.

పిశాచి చెట్టుదిగి వచ్చి రాజమ్మ కు నమస్కరించి, ‘‘నేను సోమేశం తండ్రి నన్న సంగతి విన్నావు కదా! ఆనాడు మంటల్లో మరణం పాలైన వాళ్ళల్లో, రామేశం చెల్లెలైన, నా కూతురు గిరిజ కూడా వుంది. ఇప్పుడా గిరిజ, మన పక్క గ్రామమైన శివపురంలో, నా తమ్ముడి కొడుకైన శివరాజుకు మనమరాలుగా పుట్టి యుక్తవయస్కురాలైంది. దానికి మాటలు రావు! నీ ఇచ్ఛాశక్తి దానికి మాట తెప్పిస్తుంది. ఈ రాజుకు, శివరాజు మనమరాలినిచ్చి పెళ్ళి చేయడం, నా కోరిక అని చెప్పు. శివరాజు మంచి ఆస్తి పరుడు గనక, రాజుకు పొలం కట్నంగా ఇస్తాడు. అందువల్ల, నీ పెంపుడు కొడుకు ఐశ్వర్యవంతుడవుతాడు. నాకు పిశాచ రూపు నుంచి విముక్తి కలుగుతుంది. ఇందులో నీ స్వార్థం అంటూ ఏమీ లేదు, పుణ్యం తప్ప!’’ అంటూ పిశాచం,రాజమ్మ కు మరొకసారి నమస్కరించి చెట్టు పైకి వెళ్ళిపోయింది.

పిశాచి మాటలు శ్రద్ధగా విన్న రాజమ్మ కు, అన్ని సంశయాలూ తీరిపోయాయి. ఆమె, రాజుతో పాటు శివపురం వెళ్ళి, తన యోగ శక్తితో శివరాజు కూతురుకు మాటలు వచ్చేలా చేసింది. రాజమ్మ  ద్వారా సంగతంతా విన్న శివరాజు, తన కుమార్తెకు రాజుతో పెళ్ళి జరిపించడమే గాక, కొంత పొలం కట్నంగా కూడా ఇచ్చాడు.

రాజమ్మ  యోగశక్తుల్ని గురించి చుట్టుపక్కల గ్రామాల్లో తెలిసిపోయింది. క్రమంగా ధనవంతులూ, వ్యాపారులూ తమతమ భవిష్యత్తు ఎలావున్నదో తెలుసుకునేందుకు ఆమె దగ్గరకు రాసాగారు.

రాజమ్మ  తన యోగశక్తులతో వాళ్ళకు భవిష్యత్తు గురించి వివరించేది. వాళ్ళు ఇవ్వ జూపిన ప్రతిఫలాన్ని తీసుకోవడం స్వార్థం అవుతుంది గనక, వాళ్ళ చేత ప్రజోపయోగకరమైన పాఠశాలలూ, వైద్యాలయాలూ స్థాపించేలా డబ్బు ఖర్చుపెట్టించేది.

ఈ విధంగా, పూటకూళ్ళ రాజమ్మ , యోగశక్తుల రాజమ్మ గా నలుగురి చేతా గౌరవింపబడుతూ, సమాజానికి ఉపయోగ పడే పనులు చేస్తూ, చాలాకాలం సుఖంగా జీవించింది.

సంబధిత కథలు/వ్యాసాలు

మీ అభిప్రాయం